Herbul - de noten van Mart Shmuni |
|
|
|
Hassana en Herbul waren de laatste christelijke dorpen in de omgeving van het stadje Silopi bij de grens van Turkije met Irak. Het zijn nu spookdorpen geworden, hun vroegere bewoners zijn uitgeweken naar Europa. Hun geloof hebben ze meegenomen, en enkele oude verhalen, zoals dat over de noten van de Mart Shmuni kerk in Herbul. (ATH)
![Image Image](http://www.shlama.be/shlama/images/stories/Herbul/herbul shmuni noten.jpg) Walnoten voor de verkoop & voor het kleuren van geweven stoffen De oudste kerk van Herbul was gewijd aan Mart Shmuni, de moeder van de zeven Makkabese broeders en martelaren uit het Oude Testament. Het Mart Shmuni kerkje was opgetrokken in natuursteen. Het lag aan de rand van het dorp en het was omringd door het kerkhof in een boomgaard waar walnotenbomen groeiden. Het kerkgebouw had twee poorten die uitgaven op een binnenhof. De noordelijke poort was bestemd voor de vrouwen van het dorp en de zuidelijke diende voor de mannen. Behalve de twee eenvoudige kruisen die in de stenen dwarsbalken van de poorten waren gegraveerd, had de kerk geen enkele versiering.
De legende van de Mart Shmuni kerk is een oud verhaal dat de mensen van Herbul hebben overgeleverd. De okkernoten uit de boomgaard bij de kerk werden in de herfst verzameld en opgeslagen in de kerk in afwachting van de verkoop. Dat was sinds mensenheugenis altijd zo geweest. Maar op een keer, na de notenoogst, gebeurde wat volgt. Een man uit een naburig moslimdorp drong ’s nachts binnen in de kerk. Hij had een grote zak meegebracht en vulde die met noten. Toen hij met zijn volle zak de kerk wilde verlaten, vond hij tot zijn verbazing de poort niet meer. Hij ging terug naar de hoop noten en nadat hij de zak daar geledigd had, zag hij waar de uitgang was. Hij was hardleers. Hij vulde de zak opnieuw met noten, hij wilde vertrekken met de buit, maar hij stond weer voor een blinde muur. De uitgang was verdwenen. Dat herhaalde zich drie keer en uiteindelijk gaf de dief zich gewonnen. Hij moest erkennen dat God en Mart Shmuni de gewijde plek beschermden. De man kwam tot inkeer en verliet zonder noten de kerk en het christelijke dorp waar hij als moslim niets te zoeken had.
|